Bronnen
- Ontwerp omgevingsplan TAM Haven Noord
- Omgevingsplan bijlage 2 - Omgevingsgeluid totaal
- Omgevingsplan bijlage 16 - Omgevingsgeluid specfiek
- Omgevingsplan bijlage 19 - Industrielawaai
Wat is er aan de hand?
Rondom de Veerkade in Spijkenisse wordt een grote nieuwbouwwijk gepland, bekend als Molenzicht. Hier moeten circa 1.700 woningen komen, pal naast drukke wegen (zoals de Groene Kruisweg) en niet ver van industriegebied Botlek-Pernis. Zowel het verkeer als de industrie zorgen nu al voor flink wat geluidsoverlast in de omgeving. Bewoners maken zich zorgen of het nog wel leefbaar blijft als er zo veel woningen bij komen in dit lawaaiige gebied. Het is belangrijk dat nieuwe woningen alleen gebouwd worden als het geluidsniveau voor huidige én toekomstige bewoners aanvaardbaar is en binnen wettelijke grenzen blijft.
Wat valt op in het Ontwerp-Omgevingsplan?
Het ontwerp-Omgevingsplan (inclusief bijlagen) beschrijft hoe met het geluid wordt omgegaan. Enkele opvallende punten hierin:
- Verkeerslawaai: Uit berekeningen blijkt dat het wegverkeer (o.a. op de Groene Kruisweg en Schenkelweg) een geluidsbelasting tot 69 dB L_den op de gevels van de nieuwe woningen veroorzaakt. Dit is aanzienlijk boven de standaardnorm van 53 dB, maar net onder de wettelijke grens van 70 dB. Met andere woorden: men zit tegen het maximaal toelaatbare geluidsniveau aan.
- Industrielawaai: Ook het nabijgelegen industriegebied (Botlek-Pernis) draagt bij. De voorkeursgrenswaarde uit de Wet geluidhinder wordt hier overschreden, maar men blijft binnen de maximale ontheffing van 55 dB(A). De gemeente heeft daarvoor een besluit hogere waarden voorbereid, zodat tot 55 dB(A) aan industriegeluid op de woningen wettelijk toegestaan wordt. Dit besluit is door het college van B&W genomen als noodzakelijke voorwaarde om de woningen te kunnen bouwen.
- Maatregelen bij verkeer: Opvallend is dat het plan nauwelijks bronmaatregelen treft. Stillere opties zoals geluidreducerend asfalt of een lagere snelheid op de Groene Kruisweg leveren volgens het onderzoek maar beperkte reductie op en zouden “verkeerskundig en financieel niet doelmatig” zijn. Ook geluidsschermen langs de weg worden terzijde geschoven als “stedenbouwkundig ongewenst”. Met andere woorden: het plan kiest ervoor om het wegverkeerslawaai niet merkbaar bij de bron te verminderen.
- Bouwkundige ingrepen: In plaats daarvan legt het ontwerp de nadruk op aanpassingen aan de nieuwbouw zelf. Zo moeten nieuwe woningen een geluidluwe gevel en/of stille buitenruimte hebben – bijvoorbeeld door de woonindeling zo te kiezen dat tenminste één zijde van de woning aan de rustige kant ligt. Extreme ingrepen zoals geheel dove gevels (gevels zonder ramen) zouden volgens het plan niet nodig zijn, maar er worden wel gesloten balkonhekken en geluidabsorberende plafonds aanbevolen op plekken waar een echt stille gevel lastig is. Dit betekent feitelijk dat bewoners vooral achter extra isolatie en slimme bouwconstructies beschermd moeten worden tegen het lawaai.
- Geluidskwaliteit: Ondanks deze aanpak geeft het onderzoek zelf toe dat de geluidsituatie aan de randen van het project “tamelijk slecht” blijft. Alleen dieper in het nieuwe woongebied is sprake van een “goed” akoestisch klimaat. Voor omwonenden buiten het plan zou de toename gering zijn (<1 dB) volgens de cijfers, maar de vraag is of dit rekening houdt met alle effecten van extra verkeer. Al met al balanceert het plan dus op de rand van wat wettelijk mag, met minimale maatregelen om het geluid actief te reduceren.
Wat wil de bewonersgroep?
De Bewonersgroep Molenzicht vindt dat een veilig en gezond geluidklimaat voorop moet staan. Wij kijken kritisch naar de plannen en pleiten voor verbeteringen op enkele punten:
- Verkeersgeluid verminderen: Onderzoek alsnog effectieve bronmaatregelen. Waarom niet stiller asfalt toepassen om het verkeerslawaai structureel te beperken? Enkele decibels winst kunnen veel schelen in wooncomfort. Nu wordt dit bij voorbaat als “niet doelmatig” afgedaan, maar de bewonersgroep vindt dat gezondheid zwaarder moet wegen dan een paar seconden reistijd of besparingen.
- Fysieke geluidswering: Neem afscherming langs de drukste wegen serieus. Een goed geplaatste geluidswand of groene geluidswal zou het lawaai richting de woonwijk drastisch kunnen dempen én kan tegelijk de blik op omliggende industrie of storende elementen wegnemen. Omwonenden hebben bijvoorbeeld voorgesteld om langs de Groene Kruisweg een geluidsscherm te plaatsen. Zulke ideeën verdienen een eerlijke kans, in plaats van ze op voorhand te verwerpen.
- Gezonde bouw en indeling: Als er toch hoge geluidniveaus worden toegestaan, moeten de voorwaarden voor nieuwbouw keihard gegarandeerd zijn. Denk aan hoogwaardige geluidsisolatie, slimme oriëntatie van woningen met een gegarandeerd stille zijde, en ontwerpmaatregelen voor balkon en tuin die daadwerkelijk gebruikbaar zijn zonder constant geraas. De bewonersgroep wil voorkomen dat nieuwe bewoners als oplossing “maar binnen moeten blijven” of hun ramen dicht moeten houden. Wonen moet ook aan de drukke rand prettig kunnen zijn, en dat vraagt om extra creatieve oplossingen óf een minder hoog geluidsniveau van buitenaf.
- Strikte handhaving industrie: Als 55 dB(A) industriegeluid nu al het maximum is, dan mag dit absoluut niet verder oplopen. We dringen aan op monitoring en handhaving richting de industrie (DCMR/Omgevingsdienst) zodat deze grens niet stiekem wordt overschreden. Daarnaast moet bij toekomstige ontwikkelingen in de Botlek voorkomen worden dat nóg meer geluidsruimte gevraagd wordt ten koste van de woonkwaliteit. Nieuwe inwoners van Molenzicht mogen niet klem komen te zitten tussen luidruchtige industrie enerzijds en gebrekkige bescherming anderzijds.
- Gezondheidsnorm voorop: Bovenal willen wij dat de wettelijke voorkeursgrenswaarden (zoals 53 dB L_den voor wegverkeer) serieus genomen worden als streefwaarden. Het gemak waarmee nu naar de maximale ontheffingen wordt gegrepen baart zorgen. Wij pleiten voor een planvariant die minder geluidhinder veroorzaakt – bijvoorbeeld door een andere opzet, minder hoge dichtheid pal langs de weg, of betere bufferzones. Dat zou de behoefte aan “hogere waarden”-ontheffingen beperken en zorgen voor een toekomstbestendige, gezonde woonomgeving.


