Bronnen
Wat is er aan de hand?
Parkeerdruk is nu al een bekend probleem in veel wijken van Spijkenisse. Met 1.700 extra woningen vrezen bewoners extra druk op parkeren, zowel binnen Molenzicht als in de omliggende straten. Het Omgevingsplan hanteert echter lagere parkeernormen dan we gewend zijn. De gemeente redeneert dat Molenzicht vlakbij het centrum ligt en dat toekomstige bewoners minder auto’s zullen gebruiken (dankzij OV en deelauto’s). Maar is dat reëel, en waar kunnen mensen terecht met hun auto in de tussentijd?
Wat valt op in het Omgevingsplan?
- Lagere parkeernormen: De gemeente heeft specifiek voor Molenzicht aangepaste parkeernormen vastgesteld, die lager liggen dan de standaard in Nissewaard. Concreet betekent dit per woning: 1,05 parkeerplaats voor een koop/duur huur-appartement, 0,85 voor een middeldure huur, en slechts 0,50 per sociale huurwoning. Deze aantallen zijn fors lager dan gebruikelijk in onze gemeente. Ter vergelijking: normaal in een niet-centraal gebied zou vaak rond de 1,3 of meer parkeerplaatsen per woning worden aangehouden. Hier gaat men uit van de “centrum” standaard.
- Uitgangspunt centrumgebied: Het plan rechtvaardigt dit omdat Haven-Noord in beleidsstukken is aangemerkt als onderdeel van het centrum. Ook verwijst men naar onderzoeken (CROW, TU Delft) die stellen dat voor bijvoorbeeld bezoekersparkeren vaak te hoge normen worden gebruikt en dat het ook lager kan. Toch blijft het de vraag of Molenzicht écht een centrumgebied is daar het volgens Parkeernormennota ligt in de centrum schil.
- Optimistische aannames: Het plan gaat er vanuit dat een flink deel van de bewoners geen (tweede) auto heeft. Er wordt ingezet op “specifieke doelgroepen” – ouderen en young professionals – die volgens het plan minder autogebonden zijn. Ook belooft men deelauto’s, deelfietsen en goede fietsvoorzieningen in de wijk. Deze mooie plannen ten spijt is er geen enkele garantie dat bewoners daadwerkelijk massaal de auto afzweren. De praktijk leert dat autobezit afhangt van levensfase en werkplek; jonge professionals worden ouder en gezinnen hebben vaak toch een auto nodig. Als deze aannames niet uitkomen, ontstaat er direct een fors tekort aan parkeerplaatsen.
- Geen vangnet bij tekort: Nergens in het plan staat een B-plan als de parkeervraag hoger uitvalt. Men stelt zelfs dat finale toetsing pas bij de omgevingsvergunning per bouwplan plaatsvindt, dus nadat het Omgevingsplan al is vastgesteld. Dan is het te laat om nog extra parkeereis te stellen. Evenmin is er in het plan gesproken over flankerende maatregelen zoals vergunningsparkeren in omliggende straten of een fonds voor extra garages indien nodig. Het risico en de overlast worden zo stilzwijgend bij de bestaande buurt gelegd.
- Onoverzichtelijke hubs en fasering: Het parkeerconcept leunt op centrale parkeerhubs (gedeelde garages) aan de randen van het gebied. Tijdens de bouwfasen komt er ook een tijdelijke parkeerplaats. Het is voor bewoners onduidelijk hoe bijvoorbeeld fase 1 (met tijdelijk terrein) straks overgaat naar de definitieve hubs en of tussentijds geen chaos ontstaat. Ook is onduidelijk of die hubs toegankelijk blijven voor omwonenden of alleen voor Molenzicht-bewoners. De parkeerdrukmeting in de bestaande buurt (Veerkade e.o.) is niet publiek gemaakt, maar bewoners ervaren nu al schaarse plekken – extra druk kan het systeem doen kantelen.
Wat zou de bewonersgroep graag anders zien?
- Realistische parkeernormen: We vragen om een heroverweging van de parkeernormen. Als de gemeente zeker weet dat 0,5 of 0,85 per woning genoeg is, laat dit dan zien met degelijk onderzoek specifiek naar Spijkenisse’s situatie (autobezit in vergelijkbare wijken). Zo niet, verhoog de norm naar gebruikelijk voor "centrumgebied schil" of bouw flexibiliteit in om later extra parkeerplaatsen te creëren als het toch tegenvalt.
- Duidelijke afspraken over overflow: Leg in het plan vast dat nieuwe bewoners geen aanspraak kunnen maken op parkeerplaatsen in omliggende bestaande wijken (tenzij met vergunning). Voer zo nodig vergunningsparkeren in rondom Molenzicht (Veerkade, Vierhoeken etc.) zodra de nieuwbouw komt, om te voorkomen dat Molenzicht-bewoners uitwijken naar vrij parkeren in de buurt. Hiermee beschermt de gemeente haar huidige inwoners.
- Monitoring parkeerdruk: Leg vast dat de parkeerdruk jaarlijks gemeten wordt, zowel in Molenzicht als in een straal van 300m eromheen. Als blijkt dat de bezettingsgraad ’s nachts structureel boven bijv. 90% ligt, moeten aanvullende maatregelen volgen (meer plekken openen, strengere handhaving, etc.). Zo houden we vinger aan de pols.
- Fasering koppelen aan capaciteit: Het aantal woningen dat per fase gebouwd mag worden, zou gekoppeld moeten zijn aan de beschikbaarheid van voldoende parkeerfaciliteiten. Geen scenario waarin bijvoorbeeld 500 woningen klaar zijn terwijl de grote parkeergarage nog niet af is. Borg dit in de planning: “fase X woningen pas na oplevering parkeervoorziening Y”.
- Waarborgen deelmobiliteit: Zorg dat de beloofde deelauto’s en fietsen er echt komen. Bijvoorbeeld door contractueel vast te leggen dat bij oplevering van elke fase een X-aantal deelauto’s operationeel is, en door bewoners te stimuleren hier gebruik van te maken (bv. abonnementen bij huurcontract). En ook: wat als de belangstelling voor deelauto’s laag blijkt? Denk nu al na over een vangnet (zoals een reservering van ruimte die dan alsnog tot parkeerplaats gemaakt kan worden).

